( مؤمنين ) گويند : چرا با ما بوديد ، و ليكن شما در مورد شخصيّت خودتان فتنه انگيزى كرديد و انتظار كشيديد و به شك افتاديد تا وقتى كه امر خداوند به اجرا در آمد و ( شيطان ) شما را ( در برابر ) خداوند مغرور ساخت ، و امروز نه از شما قربانى و عوض گرفته خواهد شد و نه از كافران ، جايگاه شما آتش مىباشد ، كه اين آتش ارباب و مولاى شماست ؛ و بد بازگشت و جايگاهى است » . سپس امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : اى ابا محمّد ! به خدا سوگند ! كه خداوند براى يهود و نصارا نگفته است ، بلكه براى اهل قبله ( و امّت رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ) مىباشد . 254 - ابو حمزه ثمالى گويد : امام سجّاد عَلَيْهِ السَّلَامُ به من فرمود : هنگامى كه روز قيامت بر پا شود ، خداوند تمامى مخلوق اوّلين و آخرين را بر يك سرشت گرد هم آورد ، بعد از آن منادى فرياد زند : كجايند اهل فضل ؟ پس گروهى از مردم به پا خيزند و فرشته‌ها با ايشان ديدار نموده و مىگويند : فضل شما چگونه بوده است ؟ گويند : با كسانى كه با ما قطع رابطه كرده بودند ، ديدار و صله انجام مىداديم ، هر كه ما را محروم كرده بود عطايش مىكرديم و هر كه بر ما ستم نموده بود او را مىبخشيديم . فرشته‌ها گويند : داخل بهشت شويد . سپس منادى فرياد زند : كجايند همسايگان خدا در خانه‌اش ؟ پس گروهى ديگر از مردم برخيزند و فرشته‌ها به ايشان گويند : به چه چيزى شما همسايه خداوند قرار گرفته‌ايد ؟ گويند : در راه خدا بر يكديگر سبقت مىگرفتيم و در راه خدا دشمنى مىكرديم و در راه خدا دوستى و اظهار محبّت مىنموديم و در راه خدا بذل و بخشش داشتيم و در راه خدا محاسبه و كنترل مىكرديم و در راه خدا به يكديگر تبريك و شادباش مىگفتيم . سپس منادى فرياد زند : اهل صبر كجايند ؟